Park Güell



park geul

Park Güell biedt een prachtig kijkje in Antoni Gaudí’s (kleur)rijke fantasiewereld. Het park werd aangelegd in opdracht van de rijke ondernemer Eusebi Güell, die net boven de wijk Gràcia een idyllische tuinstad had willen bouwen naar Engels voorbeeld. Dat het ruim honderd jaar later één van Barcelona’s grootste toeristische trekpleisters zou zijn, was bepaald niet zijn bedoeling.

Van zijn gedroomde tuinstad kwam weinig terecht. Uiteindelijk werden er slechts twee huizen gebouwd, waarvan er één werd bewoond door de architect zelf.

Persoonlijk vinden wij Park Güell een echte must-see tijdens je stedentrip naar Barcelona, zeker als het je eerste keer is. Behalve de architectonische parels en geurende bomen en planten, heb je vanaf hier ook een schitterend uitzicht over de stad. Sinds 2013 moet je betalen om het monumentale gedeelte van het park te kunnen bezoeken.

Lees ook: 10 x doen tijdens een eerste bezoek aan Barcelona

Vermijd de rij
Wil je Park Güell op eigen gelegenheid bezoeken, zorg er dan voor dat je van tevoren tickets bestelt, zodat je niet in de rij hoeft te staan en bovendien een euro korting krijgt. Tickets zijn heel eenvoudig en in het Nederlands bij Tiqets te bestellen.

Let op: Er mogen maximaal 800 bezoekers tegelijk in het monumentale gedeelte van het park aanwezig zijn. Op je ticket staat het tijdstip waarop je naar binnen mag (dat kun je bij het boeken natuurlijk wel zelf aangeven). Als je meer dan 30 minuten te laat bent, wordt je ticket geannuleerd.

Geschiedenis Park Güell

Antoni Gaudí ontwierp Park Güell tussen 1900 en 1904 in opdracht van zijn beschermheer, de rijke ondernemer Eusebi Güell. Güell had in 1895 een groot terrein gekocht net boven de wijk Gràcia en wilde daar een tuinstad bouwen als tegenwicht voor de toenemende industrialisatie van de grote steden. Güell had zich laten inspireren tijdens zijn reizen naar Engeland, waar dit soort tuinsteden bestonden. Ook de Jardín de la Fontaine in de Franse stad Nîmes, waar Güell zijn jeugd doorbracht, zou een inspiratiebron voor hem zijn geweest.

In 1878 had hij in Parijs het werk van Gaudí leren kennen en waren de ondernemer en architect, beide woonachtig in Barcelona, bevriend geraakt.

Tuinstad

De tuinstad zou zestig luxe woningen tellen met een panoramisch uitzicht over Barcelona. Elk perceel was 1.200 tot 1.400 vierkante meter groot en niet meer dan een zesde van het terrein zou bebouwd moeten worden, zodat de rest kon bestaan uit natuur. Maar de Barcelonezen vonden de percelen, die tussen de 23.000 en 37.000 pesetas per stuk kostten, wat aan de dure kant. Bovendien meenden veel inwoners dat de tuin te ver van het stadscentrum lag. Een andere mogelijke reden voor het falen van het project, was de algemene staking van 1902. Dat was het begin van een periode van politieke instabiliteit, met als dieptepunt de ‘Tragische Week‘ in de zomer van 1909, toen het leger en de arbeiders in en rondom Barcelona slaags raakten. Nog een factor was wellicht de ‘Catalaanse zaak’ waar zowel Gaudí en Güell zich voor inzetten, juist op een moment dat de leidende klassen in Catalonië wat meer toenadering zochten tot de centrale regering in Madrid.

park guell

Er werden uiteindelijk slechts twee percelen verkocht. Op één daarvan staat tegenwoordig Casa Museu Gaudí, waar de architect tussen 1906 en 1925 woonde, samen met zijn oude vader en zijn nichtje. (Gaudí had de zorg voor zijn nichtje op zich genomen nadat haar moeder, Gaudí’s zus, was gestorven en de vader van het meisje niet in staat was om voor zijn dochter te zorgen.)

Op het andere perceel kwam Casa Trias, eigendom van advocaat Martí Trias i Domènech, een goede vriend van Güell en Gaudí. Güell ging wonen in de grote villa Casa Larrard, die Gaudí tussen 1906 en 1922 voor hem verbouwde. Tegenwoordig is dit een middelbare school.

De geplande open locatie voor het Griekse openluchttheater kwam er wél. Tegenwoordig is dit één van de paradepaardjes van het park, vanwege de opvallende mozaïeken bank. Hiervandaan heb je een fantastisch uitzicht over de stad (tijd voor een selfie!).

Open voor publiek

In 1906 was eigenlijk al duidelijk dat het project niet de gewenste resultaten zou hebben. Toch gingen de werkzaamheden onverminderd door. Pas in 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, werden ze stilgelegd.

Na de dood van Eusebi Güell in 1918, besloten zijn erfgenamen om het park aan de gemeente Barcelona te verkopen met de bedoeling om er een openbaar park van te maken. In 1926, het jaar dat Antoni Gaudí overleed, werd Park Güell geopend voor publiek. Net als Gaudí’s andere meesterwerken staat het park sinds 1984 op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Tussen 1987 en 1994 werd het park gerestaureerd door Elías Torres en José Antonio Martínez Lapeña in samenwerking met Joan Bassegoda.

Weetje: in tegenstelling tot bijvoorbeeld Parc de la Cittadella wordt Park Güell geschreven met een ‘k’ op het eind. Meneer Güell koos bewust voor de Engelse schrijfwijze omdat zijn park was geïnspireerd op Engels voorbeeld.

Architectuur Park Güell

Park Güell is meer dan 17 hectare groot en bestaat, omdat het op een berg gebouwd is, uit verschillende hoogteniveaus. Als terrein voor zijn park kocht Güell de Montanya Pelada, ‘de Kale Berg’, ten noordwesten van de stad. Het gebied was volkomen kaal, er was geen water en de rotsachtige bodem maakte het terrein allerminst geschikt voor de aanleg van een park. Maar Gaudí zou Gaudí niet zijn als hij een oplossing had en het park aanpaste aan de natuurlijke omgeving in plaats van andersom.

Voor bestrating en wegen was het terrein te steil. Maar in plaats van het te effenen, maakte Gaudí zijn architectuur ondergeschikt aan het landschap. Door viaducten te bouwen en wegen en gangen uit te graven, maakte hij het terrein begaanbaar. Het puin dat hierbij ontstond, vormde vervolgens de bouwstenen voor de rest van het park. De keramieklagen die je overal terugziet ontstonden door een collage, de zogenoemde trencadis: afvalproducten van goede keramiekbedrijven zoals misbaksels en scherven.

Genie

Meteen bij de hoofdingang van Park Güell zie je twee huisjes in onmiskenbare Gaudí-stijl. Dit waren bij de bouw van het park de receptie en het huis van de conciërge.

Onmisbaar in Park Güell is het ‘monster’ dat je tegenkomt als je vanaf de hoofdingang over de brede trap naar het middelpunt van het park loopt. Niemand lijkt er echt uit te komen wat voor dier dit precies moet voorstellen. Is het een enorme salamander? Een leguaan? Of een draak? Volgens sommige kenners zou het wezen Python symboliseren, de bewaker van de onderaardse wateren uit de Griekse mythologie. Achter het reptiel bouwde Gaudí een reservoir met een capaciteit van 12.000 liter water, om regenwater in op te slaan. Het water dat hier wordt opgevangen, wordt gebruikt voor de irrigatie van het kale en waterarme terrein.

park guell

Om het park staat een dikke muur, die de potentiele inwoners een gevoel van veiligheid binnen hun tuinstad had moeten geven. De muur verdikt zich naar boven toe en krijgt een mozaïeklaag van bruine/okergele en witte tegeltjes. Dat is niet alleen een heel mooi gezicht, maar gaat ook erosie tegen en de gladde laag biedt geen housvast aan de handen van eventuele indringers. Verbaast het je nog dat Gaudí genie wordt genoemd?

Materiaal

Het gebruik van minderwaardig en dus ook minder duurzaam materiaal bracht specifieke problemen met zich mee. Gaudí moest zijn bouwwerken uit complex opgebouwde lagen construeren om bestendig te maken tegen weer, wind en tijd. De muren zijn gebouwd van een vier centimeter dikke laag baksteen en een laag beton, die met één centimeter dikke ijzeren staven is versterkt. Daaroverheen bevindt zich een laag dakpannen en uiteindelijk een buitenlaag van cement met daarop het mozaïek van de ingelegde keramiektegeltjes. Pas bij renovatiewerkzaamheden die na 1922 door de gemeente werden uitgevoerd, werd deze constructie zichtbaar.

park guell slangEen paar meter achter ‘Python’ zie je nog een reptiel: een slangenkop, met wederom een symbolische betekenis: de rood-gele strepen achter de kop van de slang komen ook terug in de Catalaanse vlag.

Zaal van 100 zuilen

Bovenaan de trap kom je uit in de Sala Hipóstila of de Zaal van de 100 Zuilen (die laatste naam klopt trouwens niet helemaal, want het zijn ‘maar’ 86 zuilen). Deze zuilen – met een lengte van 6 en een diameter van 1,20 meter – dienen om het platform erboven te dragen. Volgens de plannen van Gaudí had dit de markt moeten worden van zijn tuinstad, maar daar kwam weinig van terecht. Door de prachtige akoestiek wordt deze ruimte graag gebruikt door muzikanten om hier hun instrument te bespelen.
De kleurrijke plafonds van de Sala Hipóstila zijn het werk van de architect Josep María Jujol, Gaudí’s meest creatieve medewerker.

Sala hipostila Park guell

De bank

Boven de Sala Hipóstila ligt een groot ovalen plein, omringd door een lange kronkelende bank die meteen als balustrade dient. Van dit plein had Gaudí eigenlijk een openluchttheater willen maken. Je zal niet de enige zijn die hier even een paar leuke foto’s wil maken! De bank zit opvallend lekker. Het verhaal gaat dat Gaudí een naakte man op het nog zachte gips heeft laten plaatsnemen om de afdruk te gebruiken.

Bomen en planten

Het terrein waar het nu zo groene Park Güell op werd gebouwd, was ooit kaal en gortdroog. Gaudí koos bewust voor mediterrane boom- en plantensoorten die zich goed zouden aanpassen aan het terrein: pijnbomen, eucalyptus, magnolia, palmen, cipressen, amandelbomen, pruimen, mimosa, tijm, lavendel, salie en rozemarijn. Resultaat: het ruikt er altijd verrukkelijk!

Leuk om te kijken: een timelapse video van Park Güell

BCN-Gaudí-Park Güell from myLapse on Vimeo.

Tickets Park Güell

Sinds 2013 moet er worden betaald om Park Güell te betreden. Toegangskaarten kun je ter plekke krijgen, maar alleen wanneer het rustig is. Anders kun je het best van tevoren reserveren, er mag een maximum aantal bezoekers tegelijk naar binnen en de kans is, zeker in drukke periodes, groot dat je voor niks bent gekomen. Je kunt ze in het Nederlands bestellen via Tiqets. Neem je uitgeprinte tickets mee.

Je kunt ook een privé tour boeken onder begeleiding van een gids (aanrader).

Het gratis gedeelte van Park Güell

Om het monumentale gedeelte (met de salamander/draak en de bank – toch wel dé symbolen van Park Güell) van dichtbij te kunnen zien, heb je een entreekaartje nodig. Maar als je het ook prima vindt om slechts een gedeelte van het park te bezichtigen, dan kan dat gratis. Hiervoor moet je wel een andere ingang nemen dan de hoofdingang, bijvoorbeeld de Carretera del Carmel (zie ‘bus’ bij ‘Hoe kom je bij Park Güell?’ in de tekst hieronder of de ‘alternatieve optie’).

Hoe kom je bij Park Güell?

Metro: Mits je goed ter been bent raden wij aan om vanaf metrostation Lesseps (L3, groene lijn) via Plaça Lesseps en Travessera de Dalt door te lopen tot aan de Carrer Larrard. Ga hier linksaf en loop omhoog tot je aan de Carrer d’Olot het park ziet liggen. Het is een wandeling van een kleine 20 minuten.
Een andere optie vanaf metrostation Lesseps een straat eerder dan Carrer Larrard (Avinguda del Santuari de Sant Josep de la Muntanya) linksaf te gaan. Je komt langs een mooi klooster en komt vervolgens uit bij de roltrap die omhoog gaat tot aan de Carrer d’Olot (omlaag kun je niet met de roltrap, alleen met een gewone trap).
Met dezelfde lijn 3 kun je ook uitstappen bij Vallcarca en hier zo’n 700 meter (deels met behulp van roltrappen!), omhoog lopen.
Een alternatieve optie is lijn 5 (de blauwe) nemen tot aan El Coll La Teixonera. Kies voor de uitgang richting Mare de Deu de Coll en vervolgens de uitgang Beat Almato. Aan het einde van de roltrappen kom je uit bij de Carrer Beat Almato. Neem hier de roltrap die stijl omhoog gaat. Bovenaan ga je rechts de Carrer Santuari in. Na de kerk ga je rechts de Carrer Ceuta in en neem je het middelste van de drie straatjes voor je. Loop door tot aan de Cami de Can Mora en na zo’n 5 minuten lopen, als de weg steil omhooggaat, ga je rechts, waar het vlakker wordt. Na zo’n 200 meter kom je bij een poort en ben je bij het gratis gedeelte van Park Güell.
Bus: Ook kun je vanaf het centrale Plaça Catalunya lijn 24 nemen tot aan de Carretera del Carmel. Je komt dan uit bij een zijingang van Park Güell.

Persoonlijke tips

  • Hoewel de term ‘park’ anders suggereert is Park Güell geen geschikte plek voor een picknick op een groot kleed in het gras. Sterker nog, je komt er geen gras tegen. Park Güell is echt een bezienswaardigheid, maar met je picknickmand kun je beter neerstrijken in Parc de la Ciutadella.
  • Park Güell laat zich goed combineren met een bezoek aan de wijk Gràcia.
  • Ben je van plan om naar het park te fietsen, zorg dan voor een fiets met versnellingen. Het is best een pittig stuk bergopwaarts. Lees ook ons artikel over fietsen in Barcelona.
  • Op de website van Nomad & Villager staat een fantastisch artikel waarin Anneke de Bundel een stadswandeling door Barcelona maakt en ook langs Park Güell komt.
  • Als je met een grotere groep bent, zorg dan altijd dat je je eigen entreekaartje bijhoudt. We horen af en toe dat mensen per ongeluk het betaalde gedeelte van Park Güell uit zijn gelopen en er dan niet opnieuw inkomen.

park guell

Praktische info

Openingstijden: tussen november en maart van 08.30 tot 18.15 uur, in april van 08.00 tot 20.30 uur, tussen mei en oktober van 08.00 tot 21.30 uur en in september van 08.00 tot 20.30 uur. Je kunt tot een uur voor sluitingstijd het park binnen.
Prijzen: online €7, aan de kassa €8.
Kinderen: Park Güell is ook voor kinderen een aanrader. Voor kinderen tussen 7 en 12 jaar en 65-plussers is de entreeprijs €4,90 online en €5.60 aan de kassa. Kinderen onder de 7 gratis. Met het hele gezin naar Barcelona? Lees dan ook ons uitgebreide artikel vol tips & tricks over Barcelona met kinderen.

Barcelona City Pass (inclusief tickets voor Park Güell!)

Sinds kort is er een nieuwe kortingskaart op de markt waarmee je de top attracties van Barcelona kunt zien zonder al teveel geld kwijt te zijn. Met deze Barcelona City Pass krijg je:

  • Gratis toegang tot de Sagrada Familia
  • Gratis ticket voor Park Guëll
  • Gratis Aerobus tickets
  • Gratis Hop on Hop off Bus tickets
  • 20% korting op attracties, excursies en tours

Als je alleen de hoogtepunten van Barcelona wilt zien kan dit weleens een goed alternatief zijn voor de Barcelona Card. De Barcelona City Pass kost €65 en dat haal je er zeker uit.

Klik hier voor meer informatie over de Barcelona City Pass ».

Meer lezen

Adres & plattegrond


Park Güell
Carrer d'Olot, 7
08024 Barcelona
Metro: L3L5