Kathedraal van Barcelona

De zetel van het aartsbisdom van Barcelona staat midden in de gotische wijk en heet officieel: La Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia. De bouw van de gotische kathedraal begon eind 13de eeuw en werd pas begin 20ste eeuw voltooid, zo’n zes eeuwen later dus. Het is een bezienswaardigheid die je op je lijstje zet als je in Barcelona bent, de moeite waard om te bezoeken vinden wij!


Tickets & Tours

Geschiedenis van de kathedraal van Barcelona

Al in de vierde eeuw na Christus stond hier een kleine kerk waar de eerst bekende bisschop van de stad, Pretextat, de mis opdroeg. Tijdens een invasie van de Moren werd deze vroegchristelijke kerk grotendeels verwoest en in 1046 lieten graaf Roman Berenguer I en zijn vrouw Almodis een romaanse kathedraal bouwen.

In 1298 begon de bouw van de huidige gotische kathedraal, waarbij het romaanse gebouw langzaam werd gesloopt. De bouw verliep als gevolg van diverse pestepidemieën, oorlogen en opstanden traag en er was uiteindelijk geen geld meer voor de bouw van de voorgevel en de twee torens. Het duurde zo’n vierhonderd jaar, tot de Wereldtentoonstelling van 1888, voordat de façade uiteindelijk afgebouwd werd.

De kathedraal van binnen



De buitenkant van de kathedraal is al indrukwekkend, maar eenmaal binnen valt je mond open. Het imposante bouwwerk heeft een typisch gotische indeling met een enorm schip, met aan de zijkanten maar liefst 28 kapellen. Deze bouwstijl werd door de Romeinen bedacht, maar komt voornamelijk voor in de gotiek. Links van de ingang bevindt zich de doopkapel. Naar verluidt werden hier de door Columbus meegevoerde inboorlingen uit de Nieuwe Wereld tot het christendom bekeerd.

In het midden bevindt zich het zogenaamde chevet, het indrukwekkende koorgedeelte met prachtige houtbewerkingen en goudkleurige versieringen uit de vijftiende eeuw.

Onder het altaar bevindt zich de crypte van de heilige Eulàlia. Om die van dichterbij te kunnen zien moet je even de trap aflopen. Eenmaal beneden kun je rechts 50 cent in een kastje gooien waarna de verlichting aangaat binnenin de kapel. Om teleurstellingen te voorkomen zeggen we er maar even bij dat het kastje heel vaak defect is en dan gaat er uiteraard geen enkel lampje aan.

De Kloostertuin

Ganzen kathedraal van Barcelona

In de kloostertuin, die je overigens kunt bereiken vanaf de binnenkant of vanaf de achterkant vanuit de carrer del Bisbe, groeien sinaasappelbomen en palmbomen en er leven dertien witte ganzen die de stad Barcelona beschermen. Er moeten er absoluut dertien zijn, anders brengt het ongeluk (dus als er eentje sterft wordt er het liefst dezelfde dag nog een nieuwe gebracht). Dat getal dertien heeft te maken met Santa Eulàlia, die door dertien martelingen van de Romeinen stierf op haar, jawel, dertiende verjaardag. Zij is samen met La Virgen de la Mercè de patroonheilige van de stad.

Neem ook een kijkje bij de eeuwenoude waterbron in een van de hoeken van de kloostertuin. Deze is versierd met een afbeelding van Sint Joris en de Draak, de geliefde legende van de held die de draak doodde en daarmee de hele stad redde. Het water is drinkbaar, dus neem gerust een slokje, wie weet brengt het geluk!

Toeristen maken er selfies of kopen er een ansichtkaart en bezoeken met de feestdagen de jaarlijkse, traditionele kerststal. Het is allang niet meer de stilteplek die zo’n kloostertuin oorspronkelijk was. Kijk ook eens naar beneden, je ziet er eeuwenoude inscripties op graven van in die tijd belangrijke mensen zoals bisschoppen.

Vanuit de tuin kun je de kathedraal binnenwandelen, check even onderaan dit artikel op welke tijden dit gratis is. En neem altijd iets mee om in ieder geval je schouders mee te bedekken en je rok moet over de knie vallen, de opzichters zijn vaak streng als het gaat om korte broeken en hemdjes. Je kunt ter plekke voor 1,50 een doek kopen om in ieder geval je schouders mee te bedekken.

Santa Eulàlia

Ganzenhoedster Santa Eulàlia werd volgens de legende in het jaar 290 na Christus geboren en leefde in het dorp, tegenwoordig de wijk, Sarrià. Aan de voet van een dennenbos, wat nog altijd bestaat. Ze was een moedig en zeer christelijk meisje dat het opnam voor de armen en openlijk protesteerde tegen de mishandeling van de christelijke gemeenschap door de Romeinen in die tijd.

Het was ook een meisje omringd door wonderen. Zo vulde ze op een dag haar schort met brood om dat aan een zwerfster te geven toen haar vader argwaan kreeg. Hij vroeg haar wat ze daar verborg en ze zei dat ze bloemen had geplukt. Toen liet ze haar schort los en het brood was als sneeuw in de zon verdwenen en er vielen verse bloemen uit. Een wonder!

Toen ze op een dag met haar geiten naar het dennenbos trok, verscheen er een engel die haar voorspelde dat ze op een dag heilig zou zijn. Om dat te bewijzen veranderde de engel het dennenbos in een palmbomenveld, iets wat je eerder in een woestijnland zou vinden. Dit gebied in Sarrià draagt nog altijd de naam “Dessert de Sarrià”.

Aan het kruis genageld, een witte duif en de vinger van Eulàlia

Uiteindelijk zouden de Romeinen haar dertien martelingen laten ondergaan, één voor elk jaar van haar leven. Ze stopten haar lichaam in een ton vol glasscherven en sloegen spijkers rondom en daarna rolden ze haar meedogenloos naar beneden. Het straatje waar dit volgens het verhaal gebeurde, de Baixada de Santa Eulàlia, bestaat nog steeds, in de oude Joodse wijk El Call niet ver van het plein Sant Felip Neri.

Uiteindelijk werd ze gekruisigd in de buurt van waar nu de Arc de Triomf staat en bleef drie dagen aan het kruis hangen. Daarna haalden een aantal christenen haar naar beneden om haar een fatsoenlijke, christelijke begrafenis te geven in de kerk Santa María de las Arenas, op de plek waar tegenwoordig de Santa María del Mar staat.

Na de invasie van de Moren ging haar crypte verloren en werd eeuwen later pas teruggevonden waarna besloten werd haar na haar definitieve rustplaats te brengen, in de kathedraal in El Gótico.


De crypte van Santa Eulàlia in de kathedraal.

Dit ging niet zonder een wonder uiteraard! Toen de crypte halverwege was, moesten de dragers haar ineens neerzetten omdat ze loodzwaar werd van de ene op de andere seconde. Wat bleek? Een van de dragers bleek stiekem, als souvenir, een van de vingers van Santa Eulàlia te hebben afgebroken en in z’n zak gestopt! Een engel verscheen en wees op de drager, die meteen diepe spijt kreeg en de vinger terug legde waarna de crypte weer licht werd en de stoet verder kon. Het plein waar dit gebeurde werd later La Plaza del Ángel genoemd, het plein van de engel. Op dit plein vind je tegenwoordig de metrohalte Jaume I.

De heilige wordt afgebeeld met drie symbolen: een witte duif (omdat er volgens de legende een witte duif uit haar mond richting de hemel vloog nadat ze haar laatste adem had uitgeblazen); een palmblad (vanwege de martelingen door de Romeinen) en een kruis (omdat ze werd gekruisigd).

Santa Eulàlia versus La Mercè

Op 12 februari zijn de jaarlijkse feesten van Santa Eulàlia. Ondanks het hele arsenaal aan Catalaanse tradities dat die dag uit de kast wordt getrokken en veel musea die gratis te bezoeken zijn, krijgt het zomerjaarfeest in september, de feesten van La Mercè, veel meer aandacht.

De heilige maagd van de genade kreeg namelijk iets voor elkaar wat Santa Eulàlia destijds niet lukte: het stoppen van de sprinkhanenplaag die Barcelona in die tijd teisterde. Als het regent tijdens de septemberfeesten, zeggen de Barcelonezen dat het de tranen van Santa Eulàlia zijn, die jaloers is op Mercè. Of misschien huilt ze wel expres, om het feest te bederven, wie weet…

Persoonlijke tips

  • Links van de kathedraal zie staat het Gaudí Exhibition Center. Je zult niet de eerste zijn die denkt dat de kathedraal dan wel het werk van de Catalaanse architect zal zijn, maar dat is dus niet zo. We hebben zelfs wel eens de vraag gehad of dit dan de beroemde Sagrada Família is, maar die staat op een andere plek. Er is trouwens wel een verband tussen de kathedraal en Gaudi’s tempel: “Jullie hebben toch al een kathedraal”, werd er vanuit het Vaticaan geroepen toen Antoni Gaudí erheen reisde om geld te vragen voor zijn geliefde Sagrada Família. Gaudí kreeg geen cent en tot op de dag van vandaag wordt er geen overheidsgeld in de beroemde basiliek gestopt.
  • Het grote plein voor de kathedraal is de plek waar de sardana, de eeuwenoude volksdans van Catalonië, gedanst wordt. Deze rondedans wordt in groepjes van ongeveer tien personen uitgevoerd waarbij man en vrouw om en om staan en elkaars hand vasthouden. In het weekend, zaterdagavond om 18.00 u en zondagochtend om 11.00 u, is het plein vol dansers en belangstellenden.


Voetjes van de vloer met La Sardana!

Extra tip: De Kus

de kus

Tegenover de kathedraal is een pleintje waar je dit prachtige kunstwerk kunt bewonderen. Het werd gemaakt in 2014, Carola vertelt je er alles over in deze video.

Verder lezen

Praktische info

Prijzen: De toegang is gratis behalve tussen 13.00 en 17.30, dan is de entree 7€. Toegang tot het indrukwekkende koorgedeelte kost 3€, net als een bezoek aan het dakterras.
Openingstijden: Op doordeweekse dagen tussen 8.00 en 12.45 uur, tussen 13.00 en 17.30 uur en tussen 17.45 en 19.30 uur. Zaterdag: 8.00-12.45 uur, 13.00-17.00 uur en 17.15-20.00 uur. Zondag: 8.00-13.45 uur, 14.00-17.00 uur en 17.15-20.00 uur. De kloostertuin gaat in het weekend een uurtje eerder dicht, om 19.00.
Kledingvoorschriften: Je mag de kathedraal niet in met blote armen of als je rok niet over de knie valt. Mocht je niets bij je hebben, dan kun je ter plekke een soort doek kopen (kost 1,50) om over je schouders te slaan.


Vanaf het dak van de kathedraal heb je een indrukwekkend uitzicht over Barcelona.

Adres & plattegrond

Kathedraal van Barcelona
Pla Seu 3
08002 Barcelona
933428262
Metro: L3L4
De situatie nu in Barcelona: de laatste updates van het Barcelonatips-teamVerder lezen