Wijken aan het strand van Barcelona: La Barceloneta, Vila Olímpica en Poblenou

Een van Barcelona’s grootste pluspunten is natuurlijk de Middellandse Zee, want wat is er nou heerlijker dan een stedentrip vol cultuur, shoppen en culinaire geneugten te combineren met een middagje aan het water of een flinke strandwandeling? De wijken La Barceloneta, Vila Olímpica en Poblenou liggen pal langs de kust. Handdoek in je tas, zwemkleding mee en voldoende zonnebrandcrème smeren.

La Barceloneta

strand

  • Waar? – Gelegen langs het meest zuidelijk gelegen strand van Barcelona.
  • Hoe kom je er? – Metrohalte: Barceloneta (L4).

Op de kaart herken je La Barceloneta als de driehoekige wijk die in een punt naar de zee toeloopt. De buurt werd in de achttiende eeuw gebouwd voor de mensen die oorspronkelijk in de wijk La Ribera woonden en hun huizen moesten verlaten om plaats te maken voor de bouw van een fort (het huidige stadspark La Ciutadella).

Oorspronkelijk waren de huizen in de nieuwe wijk niet hoger dan één verdieping, zodat de kanonnen in het fort vrij zicht hadden op de vijand, maar dit veranderde snel toen de industriële revolutie zijn intrede deed in de negentiende eeuw.

Toen de gevaarlijke stoomfabrieken binnen de ommuurde stadskern werden verboden en werden verplaatst naar verder gelegen wijken, stroomde La Barceloneta vol met arbeidersgezinnen.

Om iedereen te huisvesten werden de bestaande huizen eerst in tweeën en daarna in vieren verdeeld, de zogenaamde cuartos de casas.

wasDe smalle straatjes met namen als Carrer del Mar en de vele visrestaurants herinneren nog levendig aan de oude visserswijk die La Barceloneta vroeger was. Overal hangt kleurige was aan de balkons of aan wasrekken die vaak midden op de stoep staan.

Midden in de wijk ligt de overdekte markt waar je overdag verse producten koopt en ’s avonds hop je van de ene tapasbar naar de andere, bij Bar Leo (Carrer de Sant Carles 34) klinkt flamencomuziek uit de jukebox.

Bij La Cova Fumada kun je de lekkerste sardientjes van de stad eten (Carrer de la Baluard 48, de naam van de bar staat nergens vermeld maar iedereen kent het) en als je daar toch bent, neem dan een kijkje bij het als enige overgebleven één verdiepinghuisje van de wijk, om de hoek in Carrer de Sant Carles.

Toen in 1985 de laatste fabriek in La Barceloneta het veld ruimde, braken er romantische tijden aan waar bewoners die in die tijd jong waren nog altijd met een melancholische blik in hun ogen herinneringen over ophalen.

paellaOp de stranden en langs de boulevard was het een wirwar van visrestaurants en paella at je aan een gammele houten tafel met je voeten in het zand. Niet dat er veel zand was, integendeel, er was maar heel weinig zandstrand totdat in 1986 Barcelona werd gekozen om de Olympische Spelen van 1992 te organiseren.

De authentieke chiringuitos verdwenen of werden verdrongen naar de boulevard en er werd vijf kilometer strand aangelegd. Het gaf Barcelona een enorme boost en zorgde voor een explosieve toename van het aantal toeristen.

Vila Olímpica

twin towers

  • Waar? – Grenzend aan La Barceloneta.
  • Hoe kom je er? – Metrohalte: Ciutadella/Vila Olímpica (L4).

Wie vanaf La Barceloneta de kustlijn volgt naar het noorden komt vanzelf aan bij Vila Olímpica, waar tijdens de Olympische Spelen de sporters verbleven.

De stranden zijn goed onderhouden en van alle gemakken voorzien met douches en te huren strandstoelen en parasols. De gammele houten tafels hebben bij de strandtenten plaatsgemaaakt voor hippe terrasjes waar je een cocktail drinkt of een speciaal ijsje van patissier Jordi Roca probeert.

port olimpicVlak voor de Olympische Haven (Port Olímpic) fonkelt de gouden vis van Frank Ghery, dé blikvanger van de boulevard waar je flaneert terwijl de rolschaatsers je voorbij rijden, alsof je in Miami bent.

Iets verderop kom je ’s avonds aan je trekken in de vele nachtclubs of in het casino achter de twin towers , waarin onder andere het luxe Arts Hotel is gevestigd.

Veel is er niet meer te beleven in de wijk waar tegenwoordig veel expats wonen. In de verte zie je het silhouet van de Sagrada Familia omringd door haar trouwe hijskranen.

Zeker doen: versgebakken churros eten bij de ouderwetse churrokraam (in de richting van de Sagrada Familia) aan de rotonde waar de Carrer de la Marina en de Avinguda Meridiana elkaar kruisen.

Poblenou

Poblenou

  • Waar? – Grenzend aan Vila Olímpica.
  • Hoe kom je er? – Metrohaltes: Marina (L1), Glòries (L4), Bogatell (L4), Llacuna (L4), Poble Nou (L4), Selva de Mar (L4).

Achter Vila Olímpica ligt de voormalige fabriekswijk Poblenou. Vóór de industriële revolutie in de negentiende eeuw lag hier voornamelijk braakliggend terrein en moerasgebied.

Voor de textielindustrie was deze ruimte ideaal voor bijvoorbeeld het drogen van geverfde katoen, iets wat al snel een sleutelrol zou gaan spelen binnen de Catalaanse industrie. Het Manchester Català was geboren.

De fabrieken die naar onder meer Poblenou verhuisden zorgden voor een enorme toestroom aan nieuwe bewoners, de fabrieksarbeiders.

De leefomstandigheden waren er schrikbarend slecht, er braken ziektes uit door het gebrek aan hygiëne en de slecht verlichte straten kon je bij het invallen van de avond maar beter vermijden. De dagen waren lang, de lonen laag en er waren vrijwel geen voorzieningen.

Het is dan ook niet zo vreemd dat tijdens de burgeroorlog (1936-1939) en de daarop volgende Franco-jaren met name in deze wijk mensen zich organiseerden en opriepen tot revolutie.

Toen de fabrieken later naar locaties buiten Barcelona verhuisden, raakten veel mensen werkloos en met name de jaren zeventig en tachtig werden gemarkeerd door drugsproblemen onder met name de jongeren.

poblenouDe Olympische Spelen zorgden ook hier voor een grote ommekeer. Leegstaande fabrieken werden gesloopt of omgebouwd om er culturele- en sportcentra en lofts voor kunstenaars in te vestigen. Een moderne metrolijn zorgde voor een snelle verbinding met het centrum en de Rambla del Poblenou kreeg een opknapbeurt.

Op de Rambla de Poblenou wandel je tegenwoordig tussen locals en toeristen, dit in tegenstelling de welbekende Rambla in het centrum, waar zo goed als honderd procent toerist is. Hier drink je in alle rust een kop koffie of een glaasje vermut. Kijk ook af en toe omhoog naar de prachtige modernistische huizen die hier en daar staan.

Bij Melocomo eet je een heerlijke salade met burrata of verse pasta met pompoenvulling en salie, verse broodjes hebben ze er ook (Carrer de Pujades 188).

Tegenover het oude casino kun je bij El Tío Ché ouderwetse horchata drinken en in het oudste deel van de wijk, op het hoekje van Carrer de l’Amistat en Carrer de María Aguilló zit La Pubilla del Taulat, een van de oudste tapasbars van de stad.

Bijzonder is de begraafplaats van Poblenou, waar op 1 november als het Allerheiligen is, de Catalanen bij elkaar komen om de doden te eren.

In het hogerop gelegen deel van de wijk werd in 2010 het project 22@ opgezet met als doel om het gebied tot hét digitale district van Barcelona te maken.

Paradepaardje is de Torre Agbar, ontworpen door Jean Nouvel, waarin zich nu nog de kantoren bevinden van de waterleidingsmaatschappij maar die recentelijk is overgenomen door een hotelketen.

museu dissenyHiernaast staat het in 2014 geopende Museu del Disseny en daarnaast bevindt zich het spiksplinternieuwe onderkomen van vlooienmarkt Els Encants, met goudblinkende daken waarin de vele bezoekers worden weerspiegeld.

Duurzaamheid en moderne technologie gaan hier hand in hand, ieder gebouw heeft z’n eigen milieuverhaal, van de bekende zonnepanelen tot luchtkussens aan de buitenmuur voor betere isolatie.

Aan de andere kant is Poblenou nog steeds een typische volksbuurt en als je met de mensen hier praat, merk je dat er met argusogen naar het 22@ district wordt gekeken omdat de angst heerst dat het authentieke Poblenou erin opgeslokt zal worden en het alleen nog maar betaalbaar zal zijn voor de rijke yup en voor toeristen.

Breng een bezoek aan het redelijk onbekende Can Framis, een bijzonder museum voor hedendaagse, Catalaanse kunst. Het is gevestigd in een voormalige fabriek, gelegen schuin achter de Torre Agbar (Carrer de Roc Boronat). http://www.fundaciovilacasas.com/en/